Κυριακή, 4 Μαΐου 2014

Χωρίς ήχο *


Πλησιάζει η ώρα.
Οι κερασιές έρχονται κοντά μεταξύ τους.
Ένας Μάιος βαρύς, ένα φεγγάρι άχρωμο ακόμη.

Οι Editors θυμίζουν γιατί είναι σημαντικό να παραμείνουμε άνθρωποι..


We can never go home
We no longer have one
I'll help you carry the load
I'll carry you in my arms
The kiss of the snow
The crescent moon above us
Our blood is cold
And we're alone
But I'm alone with you

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me to carry the fire
It will light our way forever

If I say shut your eyes
If I say look away
Bury your face in my shoulder
Think of a birthday
The things you put in your head
They will stay here forever
Our blood is cold
And we're alone, love
But I'm alone with you

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me to carry the fire
It will light our way forever

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Now help me to carry the fire
It will light up our way forever

If I say shut your eyes
If I say shut your eyes
Bury me in suprise
Where I say shut your eyes

Help me to carry the fire
We will keep it alight together
Help me carry the fire
It will light our way forever


Κι εμείς εδώ, να παλεύουμε για τα δικά μας.
Για μια εικοσαετία, για τόσο λίγο χρόνο δυνατότητας να παράγουμε, να εξελίξουμε, να αφήσουμε το στίγμα μας πίσω μας, για την υστεροφημία.

Για ένα όμορφο κιβούρι και μια καλή ζωή.

Αλλά δε γίνονται και τα δυο, φαίνεται.

Το κιβούρι θα έχει μέσα μια πολτοποιημένη μάζα, προϊόν βιαιοπραγίας επί του ζώντος, ή 
ένα κουστουμάτο άψυχο κουφάρι, απόδειξη τρανή ότι δεν προσπάθησε να σταθεί φράγμα, όταν έπρεπε.

Το οκτώ και το άπειρο, οριζόντια και κάθετη απεικόνιση της επιλογής, όταν έπρεπε.

Η λήθη και η πάλη, υπόγεια και υπέργεια απεικόνιση της επιλογής, όταν έπρεπε.

Και οι Σειρήνες να αναζητούν το πρώτο, πάντα το πρώτο.

Και τα μεσογειακά τοπία να έλκουν το ανθρώπινο είδος, ωσάν έντομο που βλέπει φως.

Και να 'ναι το φως απατηλό.
Και να 'ναι οι άνθρωποι και ο θάνατος που μαζί τους πάντα κουβαλούν, εκεί.

Αλλά πάντα να πρέπει να υπάρχει κάτι.

Για να ξεχνιέσαι.
Για να ξεχαστείς.
Για να ξεχάσεις.
* του Θάνου Αθανασιάδη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...